Dalsza konfiguracja Proxmoxa

Kolejne kroki

Cześć! Dziś kontynuujemy konfigurację serwera, żeby w KOŃCU, zacząć uruchamiać z niego jakieś usługi.

Ciemny motyw

Zacznijmy od zmiany, która ochroni nasze oczy ;) Zmiana wyglądu systemu z jasnego na ciemny jest bardzo prosta:

1. W prawym gónym rogu ekranu klikamy nasz przycisk z naszym loginem:
2. Wybieramy Color Theme
3. Z menu rozwijanego wybieramy Proxmox Dark i klikamy Apply

Zrobione!

Konfiguracja nowego użytkownika (with a twist!)

Na początku chciałem opisać sposób skonfigurowania domeny (na bazie cloudflare) oraz późniejsze dopisanie naszego serwera do Traefika (Reverse proxy). Niestety, o ile konfiguracja domeny jest względnie uniwersalna, to konfiguracja reverse proxy już jest ciut bardziej zależna od aktualnej konfiguracji, więc musze założyć, że jak ktoś ma już traefik skonfigurowany to wie jak dodać do niego kolejną usługę. Ale skoro jesteśmy już przy wystawieniu naszego serwera na świat, to należy pamiętać, żeby robić to w sposób jak najbardziej bezpieczny. Do naszych celów użyjemy Authentika. Mamy do wyboru 2 opcje:

• użyć Authentika jako bramy dostępowej do Proxmoxa.
• użyć wbudowanej w Proxmoxa usługi OpenID

Authentik jako brama

Sposób na użycie Authentika jest kilka, jednym z nich jest konieczność uwierzytelnienia się, żeby w ogóle zobaczyć ekran logowania. Można to zrobić też na kilka sposób:

• proxy wbudowane w Authentik
• ustawienie forward

Jest to kwestia odpowiedniej konfiguracji Providera, i absolutnie nie wymaga żadnych zmian w konfiguracji Proxmoxa. Wadą takiego rozwiazania jest to, że musimy się autoryzować dwa razy. Raz w Authentiku, i drugi raz w Proxmoxie. Dlatego też, użyjemy drugiej opcji, czyli OpenID.

Konfiguracja OpenID z użyciem Authentika

Konfigurując to pierwszy raz - opierałem się na dokumentacji.

Krok 1 - przygotowanie Providera

Logujemy się na konto administratora Authentika i wchodzimy w panel administracyjny. Tam - wybieramy Aplications -> Providers i klikamy Create. Z listy wybieramy ‘OAuth2/OpenID Provider’ i klikamy ‘Next’. Uzupełniamy nazwę oraz flow do poświedczenia i autoryzacji (jak już masz skonfigurowanego Authentika, to pewnie masz to już gotowe. Jeżeli nie, to na Youtube są świetne tutoriale do Authentika autorstwa Cooptonian). Spisujemy Client ID i Secret Secret, przyda nam się później (spokojnie, można to też podejrzeć później). Uzupełniamy polę ‘Redirect URIs/Origins (RegEx)’ naszym adresem internetowym Proxmoxa. W moim przypadku nie musiałem podawać portu, odpowiednie przekierowanie robi już traefik. Zgodnie z wytycznymi dokumentacjami nie dajemy ‘/’ na końcu adresu.

Dodatkowo w zakładce Advanced protocol settings w polu Subject mode wybieramy opcję Based on User's username. Pozwoli to na czytelniejsze opisywanie użytkowników w Proxmoxie.

Po zatwierdzeniu Providera - klikamy w jego nazwę i sprawdzamy co znajduje się w polu OpenID Configuration Issuer. Przyda nam się to później.

Krok 2 - przygotowanie Aplikacji

Następnie wybieramy Aplications -> Aplications i klikamy Create. Uzupełniamy pola Name i Slug, z listy Providers wybieramy Providera którego zrobiliśmy we wcześniejszym kroku. Po rozwinięciu opcji UI Settings uzupełniamy pole Launch URL pełnym adresem internetowym Proxmoxa (tutaj już z / na końcu).

Krok 3 - konfigurujemy Proxmoxa

Przechodzimy do Datacenter -> Permissions -> Realms i po kliknięciu w Add wybieramy OpenID Connect Server. Wypełniamy jak niżej, z zastrzeżeniem, że authentik.company zmieniamy na nasz adres internetowy Authentika. Źródło: dokumentacja Authentik To powinna być ta sama wartość jaką sprawdzaliśmy w Kroku 1.

Gotowe! Teraz przy logowaniu się do naszego serwera Proxmox, można wybrać nową opcję - authentik. . Po jej wybraniu będziemy mieli możliwość przekierowania procesu logowania na zewnętrzny serwer. Przechodzimy procedurę uwierzytelniania w Authentik i sukces!

Bonus: Krok 4 - nadanie uprawnień

Logujemy się na konto administratora (zmieniając Realm na Linux PAM standard authentication) i klikamy w Permissions z menu po lewej stronie. Tam wybieramy Add i User Permission i wypełniamy następująco:

• Path - wpisujemy /
• User - wybieramy nasze konto z authentika
• Role - ja na czas testów wybrałem Administrator

Włączenie grup IOMMU

Na początku użytkowania systemu - wszystkie zasoby są przypisane do hypervisora. Czasami jednak chcemy jakiś sprzęt “przekazać” do maszyny wirtualnej. Czy to dysk twardy, kontroler dysków, karta sieciowa, karta graficzna, wszystko zależy od tego co potrzebujemy użyć w sposób bezpośredni z poziomu maszyny wirtualnej. Najprostszym przykładem takiego przekazanie (Passthrough) karty graficznej do maszyny wirtualnej, żeby jej użyć np. do zdalnego grania, lub do transkodowania plików wideo.

W moim przypadku programem rozruchowym jest GRUB. Dlatego też, żeby włączyć IOMMU, musimy zmodyfikować plik gruba.

nano /etc/default/grub

znajdujemy linijkę

GRUB_CMDLINE_LINUX_DEFAULT="quiet"

Jako, że nasz komputer jest wyposażony w procesor Intela modyfikujemy tą linijkę w sposób następujący:

GRUB_CMDLINE_LINUX_DEFAULT="quiet intel_iommu=on"

po zmianie - wydajemy polecenie:

update-grub

Po restarcie (komenda reboot albo wyklikane w GUI) powinniśmy mieć większy dostęp do sprzętu i mieć możliwość łatwiejszego przekazywania go do maszyn wirtualnych.

Pierwsza Maszyna Wirtualna

OK, czas na pierwszą maszynę wirtualną (w końcu!). Na pierwszy ogień pójdzie Ubuntu 22.04.4 LTS w wersji Server. Przekopujemy się przez menu jak na obrazie poniżej:

Tutaj mamy do wyboru dwie możliwości:

• wrzucić plik ISO, który mamy juz ściągnięty na nasz komputer,
• rozkazać serwerowi na ściągnięcie pliku ISO, który znajduje się w Internecie. Jak plik ISO już będzie na serwerze - klikamy Create VM w prawym górnym rogu ekranu.

General

• Node - wybiera na której fizycznej maszynie ma być uruchomiona maszyna wirtualna
• VM ID - Indywidualny numer identyfikacyjny maszyny wirtualnej. Minimalna wartość to 100.
• Description - Nasz opis maszyny. Może to być cokolwiek, np. nazwa systemu operacyjnego, nazwa usług, które będzie obsługiwała, itp.

OS

• Storage - na razie zostaje local
• ISO image - wybieramy nasze, przed chwilą ściągnięte, ubuntu
• Type - zostaiwamy Linux
• Version - zostawiamy jak jest, 6.x - 2.6 Kernel

System

• Graphic Card - zostawiamy na Default
• Machine - zmieniamy na Q35
• Bios - zostaje Seafile

Discs

Ustawimy jeden Dysk, z interfacem SATA, o pojemności 64GiB.

CPU

• Sockets - zostawiamy 1
• Cores - ustawimy 2 (żeby używać 2 wątków z naszego procesora)
• Typ - zostawiamy na x86-64-v2-AES

Memory

W tej zakładce podajemy ilość pamięci, którą maksymamalnie może użyć nasza maszyna wirtualna. Ustawiamy 4096.

Network

W tym momencie ustawiamy wszystko na ustawieniach domyslnych.

Confirm

Mamy podsumowanie wszystkich danych naszej maszyny, sprawdzamy czy nie ma gdzieś błędu i klikamy Finish.

Kolejny sukces. Teraz nie zostaje nam nic innego jak odpalić naszą maszynę wirtualną wybierając Start i rozpocząć proces instalacji systemu operacyjnego, np. wybierając połączenie VNC klikając Console.

Co dalej?

Wiele jeszcze przed nami. Pierwsze kontenery LXC, konfiguracja dodatkowych dysków i zasobów dyskowych, kolejne maszyny wirtualne.

Zapraszam niedługo!